Thursday, February 9, 2012

പ്രലോഭനം




ഞാനിപ്പോളൊരു ധര്‍മസങ്കടത്തിലാണ്.
എനിക്ക് മരിക്കാന്‍ ഒരിക്കല്‍ പോലും പേടിയുണ്ടായിരുന്നില്ല. കാരണം ഞാന്‍ ആരോഗ്യവാനയിരുന്നു.
എന്നെ സ്നേഹിക്കുവനായി കുറേപേർ എനിക്ക് ചുറ്റുമുണ്ടായിരുന്നു.  എന്നെ സന്തോഷിപ്പിക്കുവാനായി കുറെ കാഴ്ചകളുണ്ടായിരുന്നു.
എന്നിട്ടും,  ഇപ്പോള്‍ ആദ്യമായി മരണഭയം എന്നെ പിന്തുടരാന്‍ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
ഞാൻ ചെയ്യുന്ന ഓരോ കര്‍മ്മത്തിനും കുറെ അര്‍ഥങ്ങള്‍ ഉള്ളത് പോലെ തോന്നി തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
ഏതോ ഒരു നാള്‍, ഞാന്‍ ഒരാളില്‍ നിന്ന് വെറും ഒരു രണ്ടു ദിര്‍ഹം കടം വാങ്ങിയിരുന്നു.
ഇന്നലെ രണ്ടു കിലോ മീറ്ററോളം നടന്നു അയാളെ തേടിപ്പിടിച്ചു ഞാൻ ആ രണ്ടു ദിർഹം അയാളെ ഏല്‍പ്പിച്ചു.
അപ്പോള്‍ അയാളെന്റെ നേർക്ക്‌ കുറെ നേരം തുറിച്ചു നോക്കി, പിന്നെ അയാള്‍ക്ക് ചുറ്റും കൂടിയിരുന്നവരോട്
എന്റെ വിവരക്കേടിനെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞു ചിരിച്ചു.
ഈയിടെയായി  ഞാന്‍ ദിവസവും മൂന്നും നാലും പ്രാവശ്യം കുളിച്ചു ഡ്രസ്സ്‌ മാറുന്നു. മുടി ജെല്‍ പുരട്ടി ഒതുക്കി വക്കുന്നു.
ചൂട് കാലമായത് കൊണ്ട് ശരീരം വിയര്‍ക്കുന്നു എന്നാണ് ഞാന്‍ അതിനു ന്യായം കണ്ടത്തിയതെങ്കിലും,
ഇപ്പോള്‍ തോന്നുന്നു വഴിയില്‍ എവിടെയെങ്കിലും മരിച്ചു വീണാല്‍ ഒരു മാന്യദേഹത്തിന്റെ ശരീരമാണ് എന്ന് മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് തോന്നാന്‍ വേണ്ടി
ആയിരിക്കണം എന്നെ കൊണ്ട് എന്റെ മനസ്സ് അങ്ങിനെ ചെയ്യാന്‍ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത്.
ഞാനിപ്പോള്‍ എല്ലാവരോടും കുറെ നേരം സംസാരിക്കുന്നു. അവരോടെക്കെ നന്മ ഉപദേശിക്കുന്നു. തിന്മ വര്‍ജിക്കാന്‍ ഉപദേശിക്കുന്നു.
മാതാപിതാക്കളോട്, ഭാര്യയോട്‌, കുട്ടികളോട് പാലിക്കേണ്ട മര്യാദകളെ കുറിച്ച് ഓര്‍മിപ്പിക്കുന്നു.
ശരീരം സംരക്ഷിക്കാന്‍ ഉപദേശിക്കുന്നു. ദൈവത്തെ കുറിച്ച് ഓര്‍മിപ്പിക്കുന്നു. മരണ ശേഷം മറ്റൊരു ജീവിതം ഉണ്ടന്ന് ഉണര്‍ത്തുന്നു.
അതാണ് യഥാര്‍ത്ഥ ജീവിതം എന്ന് ഉല്‍ബോധിപ്പിക്കുന്നു. ഈ ജീവിതം നൈമിഷികമാണ് എന്ന തത്വം പറയുന്നു.

ദുബായ് ബാങ്ക് സ്ട്രീറ്റില്‍ കണ്ട ഒരു പരസ്സ്യപലകയാണ് എന്നെ പ്രലോഭാപ്പിച്ചു ആ ക്ലിനിക്കിലേക്ക് എത്തിച്ചത്.
ചിരിച്ചു കൊണ്ട് നില്‍ക്കുന്ന നയനസുഭഗമായ സുന്ദരികളായിരുന്നു ആ പരസ്സ്യത്തിനു പോസ് ചെയ്തു നിന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നത്.
അവർ നില്ക്കുന്നതിനു താഴെയായി, കറുപ്പും ചുവപ്പും നിറങ്ങളിൽ എന്തെക്കെയോ കുറെ  എഴുതി വച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.
യു കെ യിലെ പഠനം കഴിഞ്ഞു തിരിച്ചെത്തിയ ഡോക്ടര്‍ എന്ന് മാത്രമേ എനിക്ക് വായിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞൊള്ളൂ.
അപ്പോഴേക്കും എന്റെ കണ്ണുകള്‍ ആ സുന്ദരികളായ പെണ്‍കുട്ടികളുടെ അംഗലാവണ്യത്തില്‍ ഉടക്കി.
അവരുടെ പ്രസ്സന്നത നിറഞ്ഞ ചിരിയും, ചുവന്ന നിറത്തിൽ  ലിപ്സ്റ്റിക്ക്‌ ഇട്ട അധരങ്ങളും എന്നെ കാമമോഹങ്ങളുടെ പറുദീസയിലെത്തിച്ചു.

ക്ലിനിക്കിന്റെ റിസപ്ഷന്‍ കൌണ്ടറിലെത്തിയപ്പോള്‍ എന്റെ കണ്ണുകള്‍ ആദ്യം തേടിയത് ആ പരസ്യത്തില്‍ കണ്ട പെണ്‍കുട്ടികളെ ആയിരുന്നു.
പക്ഷെ, പ്രതീക്ഷകള്‍ക്ക് വിപരീതമായി കൌണ്ടറില്‍ എന്നെ എതിരേറ്റത് മെലിഞ്ഞ ശരീരമുള്ള ഒരു ചെറുപ്പക്കാരന്‍ ആയിരുന്നു.
കമ്പ്യൂട്ടറിന്റെ കീബോര്‍ഡില്‍ വിരലുകള്‍ ദൃഗതിയില്‍ ചലിപ്പിക്കുന്നതിനിടയില്‍ അയാള്‍ തല ഉയര്‍ത്തി എന്നെ നോക്കി എന്നിട്ട്
വീണ്ടും മോണിട്ടറിലേക്ക്  കണ്ണുനട്ട് കീബോര്‍ഡിനെ വേദനിപ്പിക്കാന്‍ തുടങ്ങി.
"രോഗികളുടെ ബാഹുല്യം ഒട്ടുമില്ലാത്ത ഈ ക്ലിനിക്കില്‍ ഇത്രമാത്രം ജോലിയെന്താണ് ഇയാള്‍ക്ക്?"
ഞാന്‍ ആത്മഗതം ചെയ്യുന്നതിനിടയില്‍ അയാള്‍ വീണ്ടും തല ഉയര്‍ത്തി എന്താണ് എന്ന് ഭാവത്തില്‍ തല ഇളക്കി.
ഞാന്‍ എന്റെ ഇന്‍ഷുറന്‍സ് കാര്‍ഡ്‌ എടുത്തു അയാളുടെ നേരെ നീട്ടി. അയാള്‍ അത് വാങ്ങി തിരിച്ചും മറിച്ചും നോക്കി എന്നിട്ട് ചോദിച്ചു.

'നിങ്ങള്‍ ആദ്യമാണോ ഇവിടെ വരുന്നത്?'

"അതെ, ആദ്യമാണ്, നിങ്ങളുടെ പരസ്സ്യമാണ്‌ എന്നെ ഇങ്ങോട്ട് കടന്നു വരാന്‍ പ്രേരിപ്പിച്ചത്"

'നിങ്ങള്‍ക്കെന്താണ് രോഗം?'

"എനിക്ക് രോഗമൊന്നുമില്ല, എന്നാലും വെറുതെയൊന്നു ശരീരം പരിശോധിച്ചു രോഗമൊന്നുമില്ല എന്ന്  ഉറപ്പുവരുത്തുവാൻ വേണ്ടിയാണു വന്നത്"

'എന്നാല്‍ ഇരിക്കു . ഈ കാര്‍ഡ്‌ ഞങ്ങളുടെ ക്ലിനിക്കില്‍ ഉപയോഗിക്കാന്‍ പറ്റുമോ എന്നറിയില്ല, നോക്കട്ടെ'

"ഹേ... അങ്ങിനെ വരാന്‍ സാധ്യത ഇല്ല, ആ കാര്‍ഡ്‌ എല്ലായിടത്തും ഉപയോഗിക്കാം കഴിയും.
ഇത് ഒരു പ്രശസ്തമായ ഇന്‍ഷുറന്‍സ് കമ്പനിയുടെതാണ്"

'ശരി, നിങ്ങള്‍ അവിടെ പോയി ഇരിക്ക്. ഞാന്‍ ഇതൊന്നു പഠിക്കട്ടെ'

കൌണ്ടറിനു സമാന്തരമായി തലങ്ങും വിലങ്ങും കുറെ കസേരകള്‍ നിരത്തിയിട്ടിരിക്കുന്നു.
പിറകിലത്തെ വരികള്‍ക്ക് മുന്നിലായി ഒരു കാബിന്‍ കണ്ടു. അതില്‍ വെളുത്ത ബോര്‍ഡില്‍ ചുവന്ന മഷി കൊണ്ട്
നഴ്സിംഗ് സ്റ്റാഫ്‌ ഒണ്‍ലി എന്ന് എഴുതിവച്ചിട്ടുണ്ട്. ആ കസേരകളില്‍ ഒന്നിലായി ഞാൻ ഇരിപ്പുറപ്പിച്ചു.
ഇപ്പോള്‍ എനിക്ക് ആ കാബിനുള്ളിലെ പെണ്‍ക്കുട്ടികളെ കാണാം. അവിടെ രണ്ടു പെണ്‍കുട്ടികള്‍ എന്തോ കുത്തികുറിക്കുന്നു.
ഒളികണ്ണിട്ടു ഞാന്‍ അവരെ നോക്കി. അവര്‍ എന്നെ നോക്കിയപ്പോള്‍ ഞാന്‍ അവര്‍ക്കായി എന്റെ കൃത്രിമത്വം നിറഞ്ഞ പുഞ്ചിരി സമ്മാനിച്ചു.
ആ ക്ലിന്ക്കില്‍ എന്റെ കണ്ണുകള്‍ എത്തുന്നിടമെല്ലാം പരസ്യത്തില്‍ കണ്ട പെണ്‍കുട്ടികള്‍ക്ക് വേണ്ടി ഞാൻ പരതി.
പക്ഷെ, അവരെ എനിക്ക് കണ്ടെത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ല. വല്ലാത്തൊരു നിരാശാബോധം എന്നെ പിടികൂടി.
അതിനിടയിൽ ഒരു പെണ്‍കുട്ടി എന്റെ മുന്നിലൂടെയായി  പലപ്രാവശ്യം നടന്നുപോയി.
ഞാന്‍ അവളുടെ മുഖം ശ്രദ്ധിച്ചു. ആ മുഖം നിറയെ. നഖം കൊണ്ട് വിക്രതമാക്കപ്പെട്ട മുഖകുരുകളുടെ കലകള്‍ ആയിരുന്നു.  
പെട്ടെന്ന് എന്റെ അന്തരംഗം മന്ത്രിച്ചു "ഇതും ഒരു പ്രലോഭനമാണ്‌, അല്ലെങ്കില്‍ ഇവള്‍ എന്തിനു എന്റെ മുന്നിലൂടെ നടക്കണം?"
അവള്‍ ധരിച്ചിരുന്നത് അവളുടെ കാലിനു ഒട്ടുംചേരാത്ത ഒരു വലിയ ഷൂസ് ആയിരുന്നു.
ആ ഷൂസ് തറയില്‍ അമര്‍ത്തി ചവിട്ടി നടക്കുന്നത് കൊണ്ടാവണം, അവളുടെ നടത്തത്തിനു വല്ലാത്ത ഒരു അസ്വഭാവികത ഉണ്ടായിരുന്നു.
ആ പെണ്‍കുട്ടി ഒരു അഹങ്കാരി ആയിരിക്കണമെന്നു എനിക്ക് തോന്നി.
അല്ലായിരുന്നുവെങ്കിൽ ഭൂമിയെ ഇത്ര മാത്രം വേദനിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് അവൾ നടക്കുമായിരുന്നോ?

ഒരു പെണ്‍ക്കുട്ടിയുടെ ശബ്ദം പോലും കേള്‍ക്കാതെ  കൂടുതല്‍ സമയം എനിക്കവിടെ   ഇരിക്കാന്‍ തോന്നിയില്ല.
നഴ്സിംഗ് സ്റ്റാഫ്‌ ഇരിക്കുന്ന കാബിനുള്ളിലേക്ക് ഞാന്‍ കയറി ചെന്നു.
പരസ്യത്തില്‍ കണ്ട ആരെയും മോഹിപ്പിക്കുന്ന മുഖങ്ങള്‍ക്കു പകരം ദയനിയത നിറഞ്ഞ മുഖഭാവമുള്ള രണ്ടു പെണ്‍കുട്ടികളായിരുന്നു
എന്നെ എതിരേറ്റത്.  
അവര്‍ക്കിടയില്‍ എന്നെ കൂടുതല്‍ ആകര്‍ഷിച്ച സവിത എന്ന് പേരുള്ള പെണ്‍കുട്ടിയെ ഞാന്‍ നോക്കി.
അവളുടെ വസ്‌ത്രധാരണരീതി കണ്ടപ്പോള്‍ അവൾ മാനസികമായി സന്തോഷവതി അല്ലന്നു എന്റെ മനസ്സ് പറഞ്ഞു.
അവളുടെ മുഖത്തിന്‌ ആരെയും ആകര്‍ഷിപ്പിക്കുന്ന സൌന്ദര്യം ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടുകൂടി അവള്‍ വസ്ത്രം ധരിച്ചിരുന്നത്
വളരെ അലസതയോടെയായിരുന്നു.
ദിക്കു തെറ്റിവന്നു കൂട്ടിലടക്കപ്പെട്ട ഒരു പാവം കുഞ്ഞി കിളിയുടെ രോദനം അവളുടെ നയനങ്ങളില്‍ എനിക്ക് കാണാന്‍ കഴിഞ്ഞു.
എനിക്കവളോട് അലിവ് തോന്നി. പൊടുന്നനെ  എന്റെ മനസ്സ് ആര്‍ദ്രമായി.
മിനിട്ടുകളുടെ പരിചയം മാത്രമെ എനക്ക് അവളുമായിട്ട് ഉണ്ടായിരുന്നൊള്ളൂ
എന്നിട്ടും അവളുടെ  മനസ്സ് കണ്ടെത്താൻ സാധിച്ചതായി എനിക്ക് തോന്നി.  
എന്റെ മനസ്സ് എന്നോട് പറഞ്ഞു 'അവൾ സ്വപനം കണ്ട ലോകം ഇങ്ങിനെയായിരുന്നില്ല.
അവൾ  ഈ ജോലി ഇഷ്ടാമായിട്ടല്ല ചെയ്യുന്നത്. ആരോ നിര്‍ബന്ധപൂര്‍വ്വം അവളെ ഇതിനായി നിയോഗിച്ചതാണ്‌
മാത്രമല്ല  അവൾക്കു  കിട്ടുന്ന സാലറിയിൽ അവൾ  സംത്രിപ്തയുമല്ല. പിന്നെയെങ്ങിനെയാണ് അവൾ സന്തോഷവതിയാവുക'

ഞാന്‍ അവളെ ഇമയനക്കാതെ നോക്കിയെങ്കിലും  ഒരിക്കല്‍ പോലും അവൾ എന്നിലേക്ക്‌ ദൃഷ്‌ടി ഉയര്‍ത്തിയില്ല.
എന്നോട് സംസാരിക്കുമ്പോള്‍ ചുണ്ടിന്റെ കോണില്‍ ഒരു പുഞ്ചിരി വരുത്താന്‍ അവള്‍ ശ്രമിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നിപ്പിച്ചു.
എന്റെ മുന്നിലൂടെ അവള്‍ നടന്നു പോയപ്പോള്‍ അലസമായി കിടക്കുന്ന അവളുടെ ചുരിദാറിന്റെ പിന്ഭാഗം ഞാന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു.
കഷ്ടപാടുകള്‍ നിറഞ്ഞ ഒരു വീട്ടിലെ കുട്ടി പോലും ഇത്രയും ഭംഗിയില്ലാത്ത വസ്ത്രം ധരിക്കില്ല.
ഞാന്‍ വെറുതെ അവളുടെ കൈ വെള്ളയിലേക്ക് നോക്കി. അതില്‍ നെടുകേയും കുറുകെയും കുറെ  രേഖകള്‍ കാണാൻ കഴിഞ്ഞു.
 ഹെഡ് ലൈനും, ഹാര്‍ട്ട് ലൈനും കഴിഞ്ഞുള്ള ആയുസ്സ് രേഖ ഞാന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു.
അത് എവിടെയും കൂട്ടി മുട്ടാതെ നീണ്ടുകിടക്കുന്ന രീതിയില്‍ ആയിരുന്നു.
എന്റെ മനസ്സ് മന്ത്രിച്ചു  "ഈ കുട്ടി ഇങ്ങിനെ വിഷാദം നിറഞ്ഞ മനസ്സുമായി ജീവിക്കാന്‍ ആണ് ഭാവമെങ്കില്‍ ,
 ജീവിത കാലം മുഴുവന്‍, കണ്ണീരുമായി കഴിയുവാനായിരിക്കും വിധി!"

ഞാന്‍ ഇരിക്കുന്നതിനു എതിരെയുള്ള ഇടനാഴിയിലെ ആദ്യത്തെ മുറിയുടെ വാതില്‍ തുറന്നു ഒരാള്‍ പുറത്തു വന്നിട്ട് എന്നോട് ചോദിച്ചു
"നിങ്ങള്‍ അല്ലെ രമേശ്‌?  എന്റെ കൂടെ വന്നോളു"

ഞാന്‍ അദ്ധേഹത്തിന്റെ കൂടെ ആ മുറിയിലേക്ക് കയറി.
അദ്ധേഹത്തിന്റെ കുപ്പായ കീശക്കു മുകളിലായി എഴുതിയിരിക്കുന്ന പേരില്‍ നിന്ന് അദ്ദേഹം  ഒരു ഡോക്ടര്‍ ആണന്നു എനിക്ക് മനസ്സിലായി.
ഞാന്‍ അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു  "ഒരു ഡോക്ടര്‍ രോഗിയെ പുറത്തു നിന്ന് വിളിച്ചു കൊണ്ട് വന്നു തന്റെ മുന്നില്‍ ഇരുത്തുന്നത്
ഒരു ഡോക്ടറെ ഞാൻ ആദ്യമായാണ്  എന്റെ ജീവിതത്തില്‍ കാണുന്നത്"

അപ്പോൾ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു
'ഞാന്‍ യു കെ ആയില്‍ ആയിരുന്നു പ്രാക്ടീസ് ചെയ്തിരുന്നത്, അവിടെയുള്ള ക്ലിനിക്കുകളിൽ ഡോക്ടർമാർ ഇതുപോലെയാണ് ചെയ്യുന്നത് .
ആ ശീലമാണ് ഇപ്പോഴും ഞാന്‍ പിന്തുടരുന്നത് '

"പക്ഷെ ഞങ്ങളുടെ നാട്ടില്‍ ഇങ്ങിനെ അല്ല ഡോക്ടര്‍മാര്‍.
ഞങ്ങള്‍ അവരുടെ കാബിനില്‍ എത്തിയാലും അവര്‍ തല ഉയര്‍ത്തണമെന്നില്ല.
ചിലര്‍ ഞങ്ങളുടെ രൂപവും, വസ്ത്രധാരണ രീതിയും നോക്കും,
ഞങ്ങളുടെ കയ്യില്‍ അണിഞ്ഞിരിക്കുന്ന  സ്വര്‍ണ മോതിരത്തിന്റെ കനം‍,
കയ്യില്‍ കെട്ടിയിരിക്കുന്ന വാച്ചിന്റെ ബ്രാന്‍ഡ്‌ നെയിം, ഇതെക്കെ അവരെ ത്രിപ്തരാക്കിയാല്‍
ഒരു പക്ഷെ ഞങ്ങള്‍ക്ക് മുന്നില്‍ അവര്‍ സന്തോഷത്തിന്റെ മുഖം കൊണ്ട് വന്നേക്കാം.
ഞങ്ങള്‍ വേദന കൊണ്ട് പിടയുന്ന, ദരിദ്രനായ ഒരാളാണ് എന്നവര്ക്ക് തോന്നിയാൽ,
കഠിനഹൃദയനായ ഒരാളെ പോലെ അവളെ ഞങ്ങളെ നോക്കും.
പിന്നെ അവര്‍ തല ഉയര്‍ത്താതെ, കയ്യിലിരിക്കുന്ന പേപ്പറില്‍ എഴുതി കൊണ്ടേയിരിക്കും"

'ഞാന്‍ ചെറുപ്പത്തില്‍ ലണ്ടനില്‍ പോയതാണ്.
എനിക്ക് മലയാളം സംസാരിക്കാന്‍ മാത്രമേ അറിയൂ. എനിക്ക് മലയാളികളുടെ ആചാരരീതികള്‍ അറിയില്ല'

"നന്നായി. നിങ്ങള്‍ മലയാളിയാണ് എന്ന ബോധം നിങ്ങളില്‍ നിറയുമ്പോള്‍, ലോകത്തില്‍ ഏറ്റവും ഉന്നതന്‍ നിങ്ങളാണന്ന
ഒരു തോന്നല്‍ നിങ്ങളില്‍ നിറയും.
പിനീട്  നിങ്ങള്ക്ക് ഒരു സംസ്ക്കരത്തെയും ഉള്‍കൊള്ളാന്‍ കഴിയില്ല.
ഒരു മര്യാദയും പാലിക്കാന്‍ കഴില്ല.
നിങ്ങള്ക്ക് ആ സീറ്റില്‍ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു റൂമിന് വെളിയില്‍ വന്നു ഒരു രോഗിയെ വിളിച്ചു കൊണ്ട് പോയി
തന്റെ മുന്നില്‍ ഇരുത്താന്‍ മാത്രമുള്ള വിനയമൊന്നും പിന്നീട് ഉണ്ടാവില്ല"

'എന്താണ് രോഗം?'

എനിക്ക് ഒരു രോഗവുമുള്ളതായി തോന്നുന്നില്ല.
വെറുതെ എന്റെ ശരീരത്തിന്റെ അവസ്ഥയെ കുറിച്ച് അറിയണം എന്നത് മാത്രമാണ്
ഞാൻ ഈ വരവുകൊണ്ട് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്.
മാത്രമല്ല എന്റെ കയ്യില്‍ ഒരു ഇന്‍ഷുറന്‍സ് കാര്‍ഡ്‌ ഉണ്ട്.
അത് കയ്യിളിരിക്കുമ്പോൾ  കാശ് ചിലവാകുന്നതിനെ കുറിച്ച് ആലോചിച്ചു തല പുകക്കുയും വേണ്ടല്ലോ.
അത്കൊണ്ട് നിങ്ങള്‍ എല്ലാ ടെസ്റ്റിനും എന്നെ വിധേയമാക്കണം.
രോഗം ഇല്ലെങ്കിലും, എന്റെ ശരീരത്തെ കുറിച്ച് ഒരു ഏകദേശ ധാരണ എനിക്കറിയാൻ സാധിക്കുമല്ലോ"

ഉടനെ അദ്ദേഹം ഒരു കുറിപ്പ് എഴുതിതന്നു എന്നെ ലബോറട്ടറിയിലേക്ക് പറഞ്ഞു വിട്ടു.
ഒട്ടും വേദനിപ്പിക്കാതെ ആ പുരുഷ നേഴ്സ് എന്നിൽ നിന്ന് രക്തം കുത്തിയെടുത്തു ഒരു കുപ്പിയിൽ നിക്ഷേപിച്ചു.
അതിനു ശേഷം എന്നെ മറ്റൊരു മുറിയില കൊണ്ട് പോയി എന്റെ ശരീരത്തെ സ്കാനിങ്ങിനു വിധേയനാക്കി.
കുറച്ചു നേരത്തിനു ശേഷം ഡോക്ടർ എന്നെ വീണ്ടും അദ്ധേഹത്തിന്റെ അടുക്കലേക്കു വിളിപ്പിച്ചു.

എന്റെ ബ്ലഡ്‌ ടെസ്റ്റ്‌ ചെയ്ത കുറിപ്പ് നോക്കി  അത്ഭുതത്തോട് കൂടി ഡോക്ടർ  എന്നോട്  ചോദിച്ചു
'നിങ്ങള്‍ എങ്ങിനെ ഇപ്പോഴും ജീവിക്കുന്നു? നിങ്ങള്‍ക്കില്ലാത്ത രോഗമില്ലല്ലോ?
ബ്ലൂഡ്ല്‍ ഹിമോഗ്ലോബിന്‍ കുറവ് കാണുന്നുണ്ട്.
ബ്ലഡ്‌ പ്രഷര്‍ ലെവല്‍ ഹൈ ആണ്.
യുറിക്ക് ആസിട് ലെവല്‍ മാക്സിമം ആയിരിക്കുന്നു.
നിങ്ങളുടെ രക്ത കുഴലുകള്‍ നിറയെ ചീത്ത കൊളസ്ട്രോളാണ് അത് ഹാര്‍ട്ട്‌ അറ്റാക്ക്‌നു വഴി തുറക്കാം'
പിന്നെ അദ്ദേഹം  അള്‍ട്രാസൌണ്ട് സ്കാനിംഗ്‌ റിപ്പോര്‍ട്ട്‌ എടുത്തു മേശപ്പുറത്തിട്ടു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു
'നിങ്ങള്‍ മദ്യപിക്കും അല്ലെ? കരള്‍ രോഗത്തിന്റെ ആദ്യ ലക്ഷണങ്ങള്‍ നിങ്ങളുടെ ശരീരം കാണിച്ചു തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്.
ശരീരത്തില്‍ പ്രോട്ടീന്റെ അളവ് കൂടുതലായിട്ടുണ്ട്.  ഇനി നിങ്ങള്‍ എണ്ണയില്‍ വറുത്ത ആഹാരം കഴിക്കരുത്.
മത്സ്യ മാംസാദികള്‍ ഉപേക്ഷിക്കണം. ധാന്യങ്ങള്‍ കുറക്കണം.
പയര് വര്‍ഗങ്ങള്‍ ഉപേക്ഷിക്കണം. മുട്ട പാല് ഇത് പോലെ കൊഴുപ്പ് കൂടിയ ഭക്ഷണ പദാര്‍ത്ഥങ്ങള്‍ വര്‍ജിക്കണം.
പിന്നെയും അദ്ദേഹം എന്തെക്കെയോ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. ഞാനപ്പോൾ അദ്ദേഹം പറയാത്തതായി
എന്തെങ്കിലും ബാക്കിയുണ്ടോ എന്നലോചിക്കുകായിരുന്നു.
അദ്ദേഹം പറയാനായി ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നത് ആ ക്ലിനിക്കിന്റെ മുതലാളിയുടെ സ്വര്‍ണ്ണകടയുടെ പരസ്സ്യത്തിനു
ഉപയോഗിക്കുന്ന ചില വാചകങ്ങള്‍ മാത്രമായിരുന്നു.
'നിങ്ങള്‍ വാങ്ങുന്ന ഓരോ തരി സ്വര്‍ണത്തിനും പകരം ഞങ്ങള്‍ നിങ്ങള്ക്ക് ഞങ്ങളുടെ സ്ഥാപനത്തിന്റെ വിശ്വാസിത ഉറപ്പു തരുന്നു'

ആ പരസ്യ പലകയിലെ പെണ്‍കുട്ടികളുടെ സുന്ദരമായ മുഖം കണ്ടില്ലായിരുന്നുവെങ്കില്‍
എനിക്ക് മരിക്കാന്‍ ഒരിക്കല്‍ പോലും പേടിയുണ്ടാകുമായിരുന്നില്ല
ഞാന്‍ എന്നൊന്നും സന്തോഷവാനും ആരോഗ്യവാനും ആയിരുന്നേനെ.
എന്നെ സ്നേഹിക്കുവാനായി എന്നെ സന്തോഷിപ്പിക്കുവാനായി കുറെ കാഴ്ചകള്‍ ഉണ്ടാകുമായിരുന്നു....
പക്ഷെ ഇപ്പോള്‍ .......

Thursday, February 2, 2012

കഥ പറയുമ്പോള്‍







"ആദ്യമായി ഞാൻ ആരതിയെ  കാണുമ്പോള്‍ എന്റെകണ്ണുകള്‍ മയക്കത്തിലായിരുന്നു. അവള്‍ സ്വപ്നങ്ങള്‍ പങ്കുവക്കുന്നത് എന്നോടാണന്ന് അറിഞ്ഞത്‌മുതല്‍, എന്റെകണ്ണുകള്‍ പ്രകാശപൂരിതമായി. സ്വപ്നത്തിന്റെയോ, ഇഷ്ടത്തിന്റെയോ, ആരാധനയുടെയോ എന്താണ് അതെന്ന് വിവേചിച്ചറിയാൻ എനിക്ക് കഴിയുമായിരുന്നില്ല.. ഞാന്‍ അവളെ വിശ്വസിച്ചു. ഞങ്ങള്‍ തമ്മിലുള്ള പ്രായവ്യത്യാസം ഞാന്‍മറന്നു. എന്റെ കൗമാര സ്വപനങ്ങൾ  ശരീരത്തെയും മനസ്സിനെയും മാറ്റാന്‍തുടങ്ങിയ കാലമായിരുന്നു അപ്പോൾ  . അവളാണെങ്കിൽ , വീട്ടുകാരുടെ ഇഷ്ടത്തിനനുസരിച്ച്  ഒരു വിദേശമലയാളിയെ കല്യാണംകഴിച്ച്  ഐവറികോസ്റ്റിലേക്ക് ജീവിതം പറിച്ചുനടപ്പെട്ടവള്‍.   ഒരു ഡിസംബറിലാണ് അവള്‍ എന്നെ ആദ്യമായികാണാന്‍വന്നത്.. അന്ന് അവള്‍  എന്നോട് ഒരു കഥപറഞ്ഞു. , ജീവിതം മടുത്ത്  പ്രതീക്ഷകള്‍ക്ക് ആഘാതമേറ്റ് മുറിവുകളുമായി ജീവിക്കുന്ന ഒരു ഹതഭാഗ്യയുടെ കഥയായിരുന്നത്. വിഷമങ്ങളും ദുഖങ്ങളും ഉണ്ടാവുമ്പോള്‍ ദൂരെയൊരിടത്ത് ഒരാള്‍ , അവളെയോർത്ത് അവള്‍ക്കുവേണ്ടി പ്രാര്‍ത്ഥനയുമായി ജീവിക്കുന്നുണ്ടാവുമെന്ന്  ഞാൻ അവളെ അറിയിച്ചു. അതുകേട്ടപ്പോൾ, അവള്‍ എന്റെ നെഞ്ചില്‍ തലചേര്‍ത്ത് കുറെകരഞ്ഞു. അവളെ ആശ്വസിപ്പിക്കാന്‍ ഞാന്‍ ആ നെറുകയില്‍ ഒരു ഉമ്മകൊടുത്തു. സ്നേഹത്തിന്റെ, സ്വാന്തനത്തിന്റെ , സഹതാപത്തിന്റെ ഒരു ചുംബനം.  ദുബായ് മദീനത്ത് ജുമൈര ഹോട്ടലിലെ ഏറ്റവും വെളിച്ചംകുറഞ്ഞ ബാറുകളില്‍ ഒന്നിലെ, ആളൊഴിഞ്ഞകോണില്‍ എനിക്ക് അഭിമുഖമായിരിക്കുകയാണ് അവളിപ്പോള്‍. രണ്ടുവര്ഷംമുമ്പുള്ള കൂടികാഴ്ചയില്‍ അവള്‍ക്കുണ്ടയിട്ടുള്ളമാറ്റം, മുടിയിഴകളില്‍ ചെറുതായി വെള്ളിവരകള്‍ കാണാന്‍കഴിയുന്നു എന്നത് മാത്രമാണ്. പക്ഷേ  അവളുടെ കണ്ണുകളില്‍കാണുന്നത് അവളുടെ മനസ്സിന്റെ നൈര്‍മല്ല്യതയാണോ, അതോ ലോകത്തോടുള്ള അമർഷമാണോ എന്ന് ഊഹിക്കാന്‍  കഴിയുന്നില്ല. പതിവില്‍നിന്ന് വിപരീതമായി ഞാന്‍, അവള്‍നുണയുന്ന ഫ്രഞ്ച് വൈന്‍ ആണ് തിരഞ്ഞെടുത്തത്. വൈന്‍ നുണയുമ്പോള്‍ അവളുടെഅധരം അനുഭവിക്കുന്ന അനുഭൂതിയെ കുറിച്ചറിയാനായിരുന്നു ഞാന്‍ അത് തിരഞ്ഞെടുത്തത്..ഇപ്പോള്‍ എനിക്ക് അവളുടെ ചുണ്ടുകളുടെ ചവര്‍പ്പിന്റെയും കൈപ്പിന്റെയും രുചികൾ  അറിയാൻപറ്റുന്നുണ്ട് "

"ഇത്രയും  എഴുതി.  എന്റെ ഈ   കഥയിലെ വിഷയം 'പ്രതീക്ഷ'യാണ്. ഇതൊരു പൈങ്കിളികഥയായി   തോന്നുന്നില്ലേ ... മഞ്ജു ?"
'അതെ, ചെറുതായി പൈങ്കിളി ഫീല്‍ചെയ്യുന്നുണ്ട്. ഇത് എവിടെയാ നീ അയക്കാന്‍പോവുന്നത്, മനോരമ ആഴ്ചപതിപ്പ്?'
"എവിടെയും അയക്കുന്നില്ല, പക്ഷെ ഇതെക്കെ സത്യമാണ്.  സത്യങ്ങളില്‍ വിശ്വാസിക്കാനാവാത്തതും, വിശ്വാസയോഗ്യമായതും ഉണ്ടാവില്ലേ? ഒരു പെണ്ണിനെ കാണുക, അവള്‍ ഒരാളെ മുട്ടിയുരുമ്മിയിരിക്കുക, ഇതെക്കെ വരുമ്പോള്‍ പൈങ്കിളിയാവുമോ? അതോ സാധാരണയാളുകള്‍ വായിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളെയാണോ പൈങ്കിളി എന്ന പേരില്‍ വിളിക്കുന്നത് ?"
'ഒരിക്കൽമാത്രം വായിച്ചു മാറ്റിവയ്ക്കപ്പെടുന്നവയാണു പൈങ്കിളി കൃതികൾ. വായനയുടെ നിമിഷങ്ങളിൽ ആസ്വാദ്യകരമെങ്കിലും അഗാധമായ ഭാവനയോ കാലത്തെ അതിജീവിക്കുന്ന സാഹിത്യഭംഗിയോ ഇല്ലാത്തതിനാൽ ആയുസ്സു കുറവായവ'
"അതിനു വഴിയുണ്ട് ...മഞ്ജു , അവര്‍ തമ്മിലുള്ള  സംഭാഷണം തത്ത്വചിന്താപരമായ കാര്യങ്ങളെ കുറിച്ചുള്ളതായാല്‍ പോരെ?"
'അങ്ങിനെയായാലുംമതി, എന്നെയൊരു കഥാപാത്രം ആക്കുമോ മനു? എങ്കില്‍ ഞാന്‍പറയാം കുറച്ചുകാര്യങ്ങള്‍'
"എന്താണ്, നിന്റെ ബോയ്‌ ഫ്രണ്ട്ന്റെ കാര്യമാണോ? അതോ നിൻറെ പ്രേമപരാജയത്തെ കുറിച്ചാണോ?അതെല്ലാം പൈങ്കിളിയുടെ പരിധിയിൽപെടും  എന്നറിയാമോ?"
'അതൊന്നുമല്ല ഡിയർ മനു, എന്റെ ഡയറി  ഇന്നലെ ഞാന്‍ വീണ്ടും വായിക്കാനിടയായി, അതുവായിച്ചപ്പോള്‍, ടോട്ടലി ഒരു കണ്‍ഫ്യൂഷന്‍, 'ഐ ഫെല്‍റ്റ് ഐയാം ലോസ്റ്റ്‌ '
"ജീവിതത്തിലെ ലാഭനഷ്‌ടങ്ങളെക്കുറിച്ചോര്‍ത്ത്‌ ദുഃഖിക്കരുത്. നഷ്‌ടങ്ങള്‍ സ്വാഭാവികമാണ്‌.  അവയൊന്നും  തിരികെകിട്ടില്ല. അഥവാ തിരികെകിട്ടിയാലും, അത് അപൂര്‍ണമായിരിക്കും, ഇങ്ങിനെയൊരു അവസ്ഥയെകുറിച്ച് നമ്മുടെ ഉപബോധമനസ്സിനെ ബോധ്യപ്പെടുത്തുക, അത് നിരന്തരമായ ബോധ്യപ്പെടുത്തലുകൾവഴിയാണ് സാധ്യമാവുക . നഷ്ടങ്ങളെക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചാൽ, ഒരു നെഗറ്റിവ് എനർജി നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലുണ്ടാവും.  നിൻറെ  മനസ്സിന് പൂർണ്ണമായും സമാധാനം ഉണ്ടാവണമെങ്കില്‍ മനസ്സിലുള്ളത് എന്നോട് പറയണം. അതൊക്കെ നീ പറയുകയാണെങ്കില്‍ അവയൊക്കെ എനിക്കെൻറെ   കഥയില്‍ ചേര്‍ക്കാം.  എന്ത് പറയുന്നു?"
'ഹ ഹ ഹ കൊച്ചുകള്ളാ, വേല മനസ്സിലിരിക്കട്ടെ, അങ്ങിനെ ഞാനിപ്പോൾ  പറയാന്‍പോവുന്നില്ല. നീ കഥ എഴുതുകയും വേണ്ട..'
"എന്നാല്‍, പറയണ്ട, അസ്സമാധാനം നിറഞ്ഞ  മനസ്സുമായി നീ നീറിനീറി ജീവിക്ക്,  ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക്  എനിക്ക് എല്ലാംനഷ്ടമായി എന്ന് ഉരുവിട്ട് കൊണ്ടിരിക്കണം.  ഏതു കാലിലാണ് ചങ്ങല ഇടേണ്ടത് എന്ന് തീരുമാനമാവുമ്പോള്‍ എന്നെ അറിയിക്കണേ?"
'ഓക്കേ ഐ വില്‍ ഗിവ് യു സംത്തിംഗ്. ഐ ഫീല്‍ ദാറ്റ്‌ ഐയാം എ വെരി സെല്‍ഫിഷ് ബിച്'
"ബിച് !! അങ്ങിനെയൊക്കെ തോന്നാന്‍മാത്രം എന്താണുള്ളത് ?"
'ഒരു യാത്രയിലാണ്  ഞാന്‍ അവനെ കണ്ടുമുട്ടിയത്. അവന്‍ എന്നെ സിസ്റ്റര്‍ എന്ന് വിളിച്ചു. പിന്നീട അവന്‍ എന്നോട് പെരുമാറിയത് ഒരു സഹോദരനെ പോലെയായിരുന്നു. ഞാന്‍ അവനോടു പേര് ചോദിച്ച്‌വെങ്കിലും, അവന്‍ സ്നേഹപൂര്‍വ്വം ഒഴിഞ്ഞുമാറി. അവനൊരു സ്വപ്നം ഉണ്ടെന്നും ആ സ്വപനം സാക്ഷാല്‍കരിക്കപ്പെടുമ്പോള്‍ അവനെ കുറിച്ചുള്ളത് എല്ലാം എന്നെ അറിയിക്കാമെന്നും പറഞ്ഞു. എനിക്ക് ചെറുതായി മുഷിപ്പ് തോന്നി പക്ഷേ , ഞാന്‍ അത് പുറത്തുകാണിച്ചില്ല. അറിയാത്ത ഒരാളിന്റെ പേരും നാടും അറിഞ്ഞിട്ടെന്ത്  കാര്യം. പക്ഷെ എനിക്കവനെ ഇഷ്ടമായി. പിന്നെ ഞങ്ങള്‍ സംസാരിക്കാന്‍തുടങ്ങി. പതുക്കെ പതുക്കെ അവന്‌ എന്നെ വിശ്വാസമാവന്‍  തുടങ്ങി. അങ്ങിനെ അവന്‍ തന്നെ കുറിച്ചുള്ളതെല്ലാം എന്നോട് പറയാന്‍ തുടങ്ങി.  അവന്‍  ഡല്‍ഹിയിലാണ് ജോലിചെയ്യുന്നത് . അവനു ഒരു സിസ്റ്റര്‍ ഉണ്ട്, അങ്ങിനെയോരോകാര്യങ്ങൾ . പക്ഷെ ഞാന്‍ അവനെ ശ്രദ്ധിച്ചില്ല, എനിക്ക് അവന്‍  ഒരു ടൈംപാസ്‌മാത്രമായിരുന്നു."
"എനിക്ക് ബ്രൈക്ക് വേണം... മഞ്ജു .   ഒരു പത്രാധിപര്‍ വിളിക്കുന്നു. അയാള്‍ക്ക് ഞാന്‍ എഴുതുന്ന കഥയുടെ ഒരു കോപ്പി വേണമെന്ന്. അയാളൊരു പത്രാധിപര്‍ മാത്രമല്ല , അതിലുപരി നല്ലൊരുവായനക്കാരന്‍ കൂടിയാണ്. ഞാന്‍ അയാള്‍ക്ക് ഒരു കോപ്പി അയക്കട്ടെ, അതിനുശേഷം നിന്റെ കഥയുടെബാക്കി ഞാന്‍ കേള്‍ക്കാം. വിഷമമം ഇല്ലല്ലോ അല്ലെ?
'ഇല്ല ..മനു  അയച്ചുകഴിഞ്ഞു വാ, നിന്റെ പൊട്ടകഥയുടെ ആരാധകന്‍ അല്ലെ, കളയണ്ട'
"അയാള്‍ ചോദിക്കുന്നു, ഷാര്‍ജ ബുക്ക്‌ഫെയറിനു ഞാൻ പോയോയെന്ന്.  അവിടെ 'എം ടി' വന്നിരുന്നു കണ്ടിരുന്നോ എന്നൊക്കെ.  ഞാന്‍ പോയെന്നു കള്ളം പറഞ്ഞു.  വായനക്കാര്‍ മാത്രം ഉല്‍ബുദ്ധരായാല്‍മതി. എഴുത്തുകാരന് എങ്ങിനെയും ആവാം, എഴുത്തുകാരന് കള്ളു കുടിക്കാം, പെണ്ണ് പിടിക്കാം, പക്ഷെ വായനക്കാരന്‍ അത് തൊടരുത്. മദ്യം വിഷമാണ്. സ്ത്രീ അമ്മയാണ്, ദേവിയാണ്"
'അയച്ചു കഴിഞ്ഞോ... മനു ? ഇന്ന് ഈ പൊട്ടകഥാകൃത്തിനെ ബോറടിപ്പിച്ചിട്ടെ ഞാന്‍ ഉറങ്ങു ഹ ഹ ഹ"
"അയച്ചു... മഞ്ജു ...അയാള്‍ പ്ലീസ് പ്ലീസ് എന്ന് പറഞ്ഞത് കൊണ്ടാണ് ഞാന്‍ അയച്ചത്.   ഇനി നിന്റെ കഥയുടെ ബാക്കി പറ. പൂച്ച, പാല്‍പാത്രത്തിനു അടുത്തിരിക്കുന്നത്  പോലെയാണ് എന്റെ അവസ്ഥ, നിന്റെ കഥ കിട്ടിയിട്ട് വേണം, എനിക്കൊരു കഥ എഴുതാന്‍. പിന്നെ നിന്റെ കഥയില്‍ ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക്  'പ്രതീക്ഷ' എന്ന പദം ചേര്‍ക്കണം. എന്റെ കഥയുടെ   വിഷയം 'പ്രതീക്ഷ'യാണ് എന്ന് ഞാൻ നേരത്തെ പറഞ്ഞത് ഓർമയുണ്ടല്ലോ അല്ലെ..

'ഓ ക്കെ ..മനു. എന്റെ കഥയുടെ ബാക്കി കേട്ടോളു .. അങ്ങിനെ കുറെനാള്‍ കഴിഞ്ഞു. ഞങ്ങള്‍ വളരെ അടുത്തു.  ഞാന്‍ എല്ലായിപ്പോഴും അവനില്‍ നിന്നൊരു  അകലമുണ്ടാക്കി. അതിനിടക്ക് അവന്‍ ഒരു പ്രണയത്തില്‍ അകപ്പെട്ടു. ആ പ്രണയത്തെകുറിച്ച് അവന്‍ ആദ്യമായി ഒരാളോട് പറയുന്നത് എന്നോടാണ്, അത് ഏകദേശം ഇങ്ങിനെയാണ്. "അവന്റെ ഫാമിലി സുഹ്രത്തായ ഒരു പെണ്ണിനെ അവനു ഇഷ്ടമായി. പിന്നെ പ്രണയമായി, അവള്‍ അമേരിക്കയില്‍ താമസിക്കുന്നു. പക്ഷെ അവളുടെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഇവനുമായുള്ള ബന്ധം നിലനിര്‍ത്താന്‍ അവളുടെ ഭര്‍ത്താവിനെ ഉപേക്ഷിക്കാന്‍ അവള്‍ തയ്യാറാണ്.  കാരണം അയാള്‍ക്ക് വേരെയൊരു പെണ്ണുമായി പ്രേമം ഉണ്ട്. ചുരുക്കി പറഞ്ഞാല്‍ ഷി ഈസ്‌ ക്രൈസി ഫോര്‍ ‌ഹിം. അവന്നു കൺഫ്യൂഷനായി.  ഒരിക്കല്‍ എന്നോട് അഭിപ്രായം ചോദിച്ചു. അവന്റെ പെങ്ങളുടെ സ്ഥാനത്ത് നിന്ന് പറയാന്‍ പറഞ്ഞു. ഞാനെന്ത്  പറയാനാണ്? വളരെ തന്ത്രപരമായി എന്തോപറഞ്ഞു. പിന്നെയും കുറെ ദിവസങ്ങള്‍കഴിഞ്ഞു. അവള്‍ക്കു അവനില്‍ ഭ്രാന്ത് പിടിച്ചു. എനിക്ക് എവിടെയോ ഒരു അക്ഷരപിശക് തോന്നി. പക്ഷെ ഞാന്‍ പറയാന്‍ പോയില്ല. കാരണം അവനു അവന്റെ ജീവിതം, അത് തിരഞ്ഞെടുക്കാനുള്ള  അവകാശം അവനുണ്ട്. അവനു പകരം ഞാനത്  തീരുമാനിക്കുന്നത് ശരിയല്ല. പക്ഷെ, പിന്നീട് എപ്പോഴോ, അവനു കാര്യം മനസിലായി. അവന്‍ അവളുമായുള്ള അടുപ്പം നിര്‍ത്തി. അതിനു കുറെ കാരണങ്ങള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. അതില്‍ പ്രധാനമായത്, അവളുടെ ഭര്‍ത്താവു ഇവര്‍ തമ്മിലുള്ള ബന്ധം അറിഞ്ഞു.'

"അയ്യോ ഇത് എന്ത് കഥ. . ഇത് എഴുതിയാല്‍ എന്റെ വായനക്കാര് ബോറടിച്ചു ചാവും, മാത്രമല്ല അമ്മൂമ്മ കൊച്ചു കുട്ടികള്‍ക്ക് പറഞ്ഞു കൊടുക്കുന്നത് പോലെയാ കഥ പറയുന്നത്. ഓരോ വാക്കും നിര്‍ത്തി, നിര്‍ത്തി, കോമയും, കുത്തും ഇട്ടു എന്റെ നടുവൊടിയും തീര്‍ച്ച. .. നിന്റെ കഥ അവസാനിക്കാറായോ ... മഞ്ജു? "

'അവന്‍ അവളോട്‌ പറഞ്ഞു, ഈ ബന്ധം തുടര്‍ന്ന് കൊണ്ട് പോവാന്‍ കഴിയില്ലന്നു. അവള്‍ക്കു അവന്‍ ഒരു ഭ്രാന്തമായ ആവേശമായിരുന്നു. അവനില്ലാത്ത ലോകം, അവളുടെ സങ്കല്‍പ്പങ്ങള്‍ക്കും അകലെയായിരുന്നു. അവളുടെ പ്രതീക്ഷകള്‍ പെട്ടെന്ന്  നിലംപൊത്തി. നടുകടലില്‍ കാറ്റിന്റെ സംഹാരതാണ്ഡവത്തില്‍ അകപ്പെട്ടുപോയ ഒരു കൊച്ചു നൌകയെ പോലെയായി അവളുടെ മനസ്സ്. ജീവിതം വഴിമുട്ടി എന്ന് തോന്നുന്നിടത്ത് പിന്നെ മനുഷ്യന്‍ തേടുക മരണത്തെ ആയിരിക്കും. അവളും അത് തന്നെ ചെയ്തു. അവള്‍ ആത്മഹത്യാ ശ്രമം നടത്തി. അവളില്‍ അത് ബോധക്ഷയം ഉണ്ടാക്കി. മസ്‌തിഷ്‌കാഘാതം മൂലം ഉണരാത്ത ദീര്‍ഘാബോധാവസ്ഥയിലാണ്ടു പോകുന്ന അവസ്ഥയിലെത്തി അവള്‍. അതറിഞ്ഞത്  മുതല്‍ അവന്റെ മനസ്സ് പ്രക്ഷുബ്‌ധമായി. അവന്  എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെയായി.'
"മോളെ നിന്റെ കഥകൊണ്ട് എന്റെ 'പ്രതീക്ഷ' അസ്തമിക്കും. ഏകദേശം മല്ലനും മാതേവനും കഥ പോലെ ഉണ്ട്."
'എന്നാല്‍ ശരി ...മനു , ഞാന്‍ ഒന്ന് കുളിച്ചിട്ടു വരാം
"കുളിച്ചു.. ഈറന്‍ ഉടുത്തു വാ, ഇപ്പോള്‍ 'പാലേരി മാണിക്ക്യം എന്ന സിനിമയിലെ ഒരു ഡയലോഗ് ഓർമവരുന്നു. നനഞ്ഞ പെണ്ണും വാസന സോപിന്റെ മണവും!! എന്തായാലും എന്റെ ചിന്തകളെ കൂടുതല്‍ മേയാന്‍ വിടല്ലേ, ഇത് കഴിഞ്ഞുകുളിച്ചാല്‍ മതി, ഈ പാപം എല്ലാം കൂടി കഴുകി കളയാമല്ലോ, ഹ ഹ ഹ"
 'പിന്നീട് ഞാവനെ  ഇതുവരെ  കണ്ടിട്ടില്ല..മനു... അവളുടെ അവസ്ഥയെകുറിച്ചും അറിയാന്‍ പറ്റിയിട്ടില്ല. അതറിഞ്ഞത് മുതല്‍ അവന്റെ മനോനിലയും തെറ്റിയ അവസ്ഥയായിരുന്നു'
" എന്റെ മഞ്ജു ...ഈ ഡയറി കുറിപ്പുകള്‍ വയിച്ചാണോ നിനക്ക് മനക്ലേശം ഉണ്ടായത്? കഷ്ടം!!!"
'പക്ഷേ ... മനു...  അവനെ കുറിച്ചാലോചിക്കുമ്പോൾ  എനിക്ക് വല്ലാത്ത നഷ്ടബോധം ഫീല്‍ ചെയ്യുന്നു. ഇനി അവനും എന്തെങ്കിലും മണ്ടത്തരം കാണിച്ചിട്ടുണ്ടാകുമോ?'
"നിന്റെയൊരു  കുഴപ്പമാണിത്. നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നവരെ നീ വിശ്വസിക്കില്ല. പിന്നെ വിശ്വസിച്ചു, സ്നേഹിച്ചു വരുമ്പോഴേക്കും അത് നഷ്ടമയിട്ടുണ്ടാവും"
'അവന്‍ അവസാനമായി ചോദിച്ചത്, ആ കുട്ടിക്ക് എന്തെങ്കിലും പറ്റിയാല്‍, പിന്നെ സമാധാനമായി എങ്ങിനെ ജീവിക്കും എന്നാണ്'

"ഇപ്പോള്‍ എനിക്ക് തോന്നുന്നത്, പെട്ടെന്ന്‌ അസ്വസ്ഥമാകുന്ന, അതിവികാരമുള്ള, മൃദുലമായ, ലോലമായ മനസ്സുകള്‍ക്ക് പറ്റിയതല്ല ഈ ലോകം എന്നാണ്. എന്റെ ഒരു കഥയിലെ പഴയ ഡയലോഗ് വേണമെങ്കില്‍ നിന്റെ ഡയറിയില്‍ എഴുതി വച്ചേക്കു. ജീവിതം എന്നത് ഒരു വാഹനമാണ്. അതിന്റെ ചക്രങ്ങളാണ് ആഗ്രഹങ്ങളും പ്രതീക്ഷകളും. ചക്രങ്ങള്‍ക്ക് കേടുപാടുകള്‍ പറ്റുമ്പോള്‍ വാഹനം നില്‍ക്കാം, പക്ഷെ, അത് താത്‌കാലികമാണു. ചെറിയ അറ്റകുറ്റ പണികള്‍ ചെയ്താല്‍ വീണ്ടും വാഹനം മുന്നോട്ടു കൊണ്ട് പോവാം. ഇനി ഒരു വാദത്തിനു വേണ്ടി പറയാം, വാഹങ്ങള്‍ക്ക് വികാരം ഇല്ലാന്ന്, പക്ഷെ മനുഷ്യന് വിവേചിച്ചു അറിയാനുള്ള ബുദ്ധിയുണ്ട്, സാമാന്യ ബോധമുണ്ട്. ബന്ധങ്ങളും ആവശ്യമില്ലാത്ത ഓര്‍മകളും പൊടിച്ചു വളമാക്കി ജീവിതത്തിന്റെ ചുവട്ടില്‍ നിക്ഷേപിച്ചു ജീവിതത്തെ മുന്നോട്ടു നയിക്കണം'"

'അല്ല മോനെ മനു..  നിന്റെ പൊട്ടകഥ എഴുത്ത് എവിടെ വരെ ആയി..'

"അത് ഇനി അവസാനിക്കില്ല മഞ്ജു ..  നിന്റെ കഥയില്‍ എന്റെ പൈങ്കിളി മുങ്ങിചത്തു.'

'എന്നാല്‍ പിന്നെ മനു... നിന്റെ മനസ്സിലുള്ള കഥയുടെ അവസാന ഭാഗങ്ങള്‍ എങ്കിലും പറയു'

"പൈങ്കിളികള്‍ തുടർകഥകളാണ്‌  അതവസാനിക്കാറില്ല . അവസാനിപ്പിക്കാറാണ് പതിവ്  ..അതറിയില്ലേ മോളെ ?

'എന്നാല്‍ വേഗം അവസാനിപ്പിക്ക്.. മോനെ ..ഹ ഹ ഹ ..'

"ശരി .. ബാറില്‍ വച്ചല്ലേ, കഥ നിര്‍ത്തിയത്, .അപ്പോള്‍ ബാറില്‍ വച്ച് തന്നെയാവട്ടെ കഥയുടെ അവസാനഭാഗവും :  " ഞങ്ങള്‍ കുറെ നേരം സംസാരിച്ചു.. അവസാനം ആരതി പറഞ്ഞു . എസ്റ്റര്‍ഡേ ഐ ഹാഡ് എ ബാഡ് ഡ്രീം. ഐ ഫെല്‍റ്റ് ദാറ്റ്‌ എ ബിഗ്‌ സ്നൈക്ക് കെയിം നിയര്‍ മി. പിന്നെ കുറെ ചെറിയ ചെറിയ പാമ്പുകള്‍ എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.. അവ എല്ലാം കൂടി എനിക്ക് ചുറ്റും ഇഴയാന്‍തുടങ്ങി. അവ എന്നെ ഒന്നുംചെയ്തില്ല.. . കുറച്ചു നേരത്തിനുശേഷം, അവയിലൊന്ന്  എന്നോട് എന്തോ സംസാരിക്കുന്നതായിതോന്നി, ദെന്‍ ഐ വോക്ക് അപ്പ്‌ .. ഞാന്‍ പേടിച്ചുനിലവിളിച്ചു".

'ആരതി, ഇത് നീ പണ്ട് പറഞ്ഞ ഒരു സ്വപ്നവുമായി സാദൃശ്യം ഉണ്ടല്ലോ.? അന്ന് ആ പാമ്പിന്റെ തലയ്ക്കു നിന്റെ ഭര്‍ത്താവിന്റെ മുഖമായിരുന്നു.. ഇപ്പോള്‍ എങ്ങിനെ? എല്ലാം പഴയത് പോലെയാണോ . "

'ജീവിതമെന്ന പാലത്തില്‍ നിന്ന് താഴെ വീഴുമ്പോള്‍, രക്ഷ യാവുന്നത് ദൈവമാണ്. . എല്ലാത്തില്‍ നിന്നും ഒളിച്ചോടി ഞാന്‍ ദൈവത്തിന്റെ മുമ്പിലിരിക്കും .. പിന്നെ ദൈവവും ഞാനും മാത്രമായി മാറുന്ന ലോകത്തിനിടക്കായിരിക്കും   നിന്റെ ഓര്‍മ്മകള്‍ എന്നിലേക്ക്‌ വരിക, നീ എനിക്ക് സമ്മാനിച്ച ചുംബനത്തിലൂടെ ഞാനും ദൈവവും തമിലുള്ള ബന്ധം മുറിയുന്നു., പക്ഷെ നിന്റെ ഓര്‍മകള്‍ എനിക്ക് ആശ്വാസം തരുന്നു. പിന്നെ ഒരു പഞ്ഞികെട്ട് പോലെ, എന്റെ മനസ്സ് ഭാരമില്ലാത്ത അവസ്ഥയിലായി  മാറും. അത് കഴിഞ്ഞു ഞാന്‍ വീണ്ടും എന്റെ ജീവിത യഥാര്ത്യങ്ങളിലേക്ക് പോവും.. കുടിച്ചുമത്തനായി വേച്ചുനടക്കുന്ന അയാളുടെ കൂടെ വിധേയയായ ഒരു ഭാര്യയായി, പിന്നെ രക്ഷ തേടി ദൈവത്തിന്റെ മുന്നില്‍, അത് അവസാനിക്കുന്നത് നിന്റെ ഓര്‍മകളില്‍. ഒരു പക്ഷെ എന്നെ ഉപദ്രവിക്കാത്ത, ആ വലിയ പാമ്പ് നീ ആവാം, അതിനു ചുറ്റുമുള്ള ചെറിയ പാമ്പുകള്‍ എന്റെ സ്വപങ്ങള്‍ ആവാം. കാരണം എന്റെ സ്വപങ്ങള്‍ എനിക്ക് പറയാന്‍ സാധിച്ചത് നിന്നോട് മാത്രമാണ്'

'നിന്റെ പൊട്ട കഥ തീര്‍ന്നോ മോനെ..മനു..? ഇതില്‍ എവിടയാണ് പ്രതീക്ഷ?'

എന്റെ കഥാപാത്രം പ്രതീക്ഷകളില്‍ ആണ് ജീവിക്കുന്നത്. ഒരു നല്ല കുടുംബ ജീവിതം ആഗ്രഹിച്ച അവള്‍ക്കു അത് കിട്ടുന്നില്ല എന്ന് തോന്നിയപ്പോള്‍, അവള്‍ ഒരു നല്ല സുഹ്രത്തിനെ കണ്ടത്തി, അയാളുമായി സ്വപങ്ങള്‍ പങ്കുവക്കുന്നു. താന്‍ ചെയ്യുന്നത് തെറ്റാണോ ശെരിയാണോ എന്ന തോന്നലുകള്‍ അവളെ ദൈവത്തില്‍ അഭയം തേടാന്‍ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. പക്ഷെ വീണ്ടും അവള്‍ സാധാരണ ജീവിതത്തിലേക്ക് വരുന്നു. സ്വപ്ങ്ങളിലേക്ക് വരുന്നു. അവിടെ ഞാനും അവളുടെ ഭര്‍ത്താവും ഉണ്ടാവുന്നു.    ഇനി നീ പോയി കുളിച്ചു വാ, അതിനു മുമ്പായി ഞാന് നിനക്ക് ‍ ഒരു KISS തരാം. ഈ സായാഹ്നവും, ഈ KISS ഉം നീ ഡയറിയില്‍ എഴുതി ചേര്‍ക്കണം. പിന്നീട് എപ്പോഴെങ്കിലും വായിക്കുമ്പോള്‍ ചിരിക്കാനോ, ചിന്തിക്കാനോ ഉപകരിക്കും. സങ്കീര്‍ണതകള്‍ നിറഞ്ഞ ജീവിതത്തെ വഴി തിരിച്ചു അതിനെ KISS ആക്കുക. പിന്നെ ജീവിതം വളരെ സ്വസ്ഥമായ അവസ്ഥയില്‍ ആയിരിക്കും, പ്രതീക്ഷാ നിര്ഭരമായിരിക്കും.

ഹ ഹ ഹ നിന്റെ മുഖം ചുവന്നല്ലോ?
തെറ്റിദ്ധരിക്കണ്ട നീ ഉദേശിക്കുന്ന KISS അല്ല എന്റെ KISS,
എന്റെ KISS (KEEP IT SHORT AND SIMPLE)

ആ കണ്ണുകള്‍ നനയരുത്

"ബിന്ദു..ഞാനും  നിന്നപോലെ ചിന്തിക്കാൻ ഒരു ശ്രമം നടത്തിനോക്കാം... അവൾ നിഷ്കളങ്കയായിരിക്കും. നിങ്ങൾ പെണ്മനസ്സുകൾ ശുദ്ധമാണ്. നിങ്ങള്...