Friday, July 1, 2011

സ്നേഹ സാഗരം




ഇന്നാണ് ജോണ്‍ അവന്റെ വീട് കാണിക്കാന്‍ കൊണ്ട് പോവാമെന്നു പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത്.. കുറെ കാലമായുള്ള എന്റെ ആഗ്രഹമയിരുന്നു അത്. ഹോസ്റ്റല്‍ വരാന്തകളില്‍ വച്ച് കണ്ടുമുട്ടുമ്പോളുള്ള ഇടവേളകളില്‍ പലപ്പോഴും അവനോടു തുറന്നു പറഞ്ഞിട്ടുള്ള ഒരു ആഗ്രഹമായിരുന്നു അവന്റെ വീട് കാണുക എന്നത്.. ഞാന്‍ പറഞ്ഞതില്‍ എന്തെങ്കിലും ഒന്ന് സാധിപ്പിച്ചു തരാതിരിന്നിട്ടുള്ളതും ഇത് മാത്രമായിരുന്നു... കുളിച്ചു .. ഫ്രെഷായി.. അവനിഷ്ടമുള്ള ഇളം പച്ച നിറത്തിലുള്ള ചുരിദാര്‍  എടുത്തു അണിഞ്ഞു വേഗം ബസ്‌ സ്റൊപ്പിലേക്ക് പോയി..


ബസ്‌ ഇറങ്ങി.. അവനെ തേടി എനിക്ക് അധികം ബുദ്ധിമുട്ടേണ്ടി വന്നില്ല.. ഒരു ചെറു പുഞ്ചിരിയുമായി അവന്‍ എന്റെ അടുത്തേക്ക് ഓടി വന്നു.. . സ്ഥലം കണ്ടു പിടിക്കാന്‍ ബുധിമുട്ടായോ മീനു? .. അവന്റെ ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം ഞാന്‍ ഒരു മന്ദസ്മിതത്തില്‍ ഒതുക്കി.. ഞങ്ങള്‍ അവന്റെ വീട്ടിലേക്കു നടന്നു.. കടപ്പുറത്ത് തികച്ചും ഒറ്റപ്പെട്ടായിരുന്നു അവന്റെ വീട് സ്ഥിതി ചെയ്തിരുന്നത്. എന്റെ വീട് കണ്ടില്ലേ മീനു?  എന്നെ നോക്കി കൊണ്ട് അവന്റെ കൊച്ചു വീട് കാണിച്ചു തരുമ്പോള്‍ പറഞ്ഞറിയിക്കാനാവാത്ത വിധം സന്തുഷ്ടനായിരുന്നു അവന്‍.. എല്ലായിപ്പോഴും അവന്‍ അങ്ങിനെയാണ് . .. ഞാന്‍ അവന്റെ കൂടെ ഉണ്ടാവുന്നത് അവനു ഒരു അഹങ്കാരമാണ്.. അപ്പോഴെക്കെ ഞാന്‍ പറയും. ..കൂടുതല്‍ അഹങ്കരികണ്ട .. ഒരു ദിവസം ഞാന്‍ പെട്ടന്ന് മരിച്ചു പോയാല്‍ .. അത് പറഞ്ഞു മുഴിവിപ്പിക്കാന്‍  എന്നെ സമതിപ്പിക്കില്ല.. അതിനു മുമ്പ് എന്റെ വായ അവന്‍ കൈ വച്ച് അടക്കും.. എന്നിട്ട് എന്നെ തുറിച്ചു നോക്കി മിണ്ടാതെ ഇരിക്കും.. അവന്റെ മുഖം കണ്ടു ദുഃഖം തോന്നുമെങ്കിലും ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളില്‍ അന്ജാതമായൊരു നിര്‍വൃതി തോന്നാറുണ്ടായിരുന്നു. ഞാന്‍ ആ വീട്ടില്‍ കയറി നോക്കി.. ഒരു കൊച്ചു വരാന്ത, അതില്‍ ഇരു വശങ്ങളിലായി ഇഷ്ടികകളില്‍ തീര്‍ത്ത രണ്ടു അര മതിലുകള്‍ .. അവയില്‍ മരപാളികള്‍ ഇട്ടു അതിലാണ് അവന്‍ കിടക്കാറുള്ളതന്ന് അവന്‍ പറഞ്ഞു തന്നു.   വരാന്തയില്‍ നിന്ന് നേരെ കാണുന്നത് ഒരു കൊച്ചു മുറിയാണ്.. അതിനോട് ചേരുന്നു ചെറിയ ഒരു അടുക്കള,  കൊള്ളാം ഞാന്‍ മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു,   അവനെ അച്ചില്‍ വാര്‍ത്തു എടുത്തത് പോലെ  ഒരു അനിയന്‍,  സ്നേഹ നിധിയായ അമ്മ, മകനെ വാല്‍സല്ല്യത്തോടെ സ്നേഹിച്ചു..അവന്‍ പഠിച്ചു ഉയരങ്ങളില്‍ എത്തിച്ചേരുന്നത് സ്വപ്നങ്ങളില്‍ ദര്‍ശിക്കുന്ന ഒരു അച്ഛന്‍ ഇത്രയും ചേര്‍ന്നാല്‍ എന്റെ ജോണ്‍ന്റെ കൊച്ചു കുടുംബത്തിന്റെ പൂര്‍ണ്ണതയായി.

ജോണ്‍ എന്ന് വിളിക്കുന്നത് അവനു ഇഷ്ടമായിരുന്നില്ല.. ഇച്ചായന്‍ എന്ന് വിളിക്കാനയിരുന്നു അവന്റെ കല്പന. അത് ഒരു തരം വാശി പോലെ ആയിരുന്നു അവനു.. ചിലപ്പോളെക്കെ അവന്റെ ദേഷ്യം കാണുവാന്‍ പേര് വിളിക്കുമായിരുന്നു.. അപ്പോഴെക്കെ ഒരു തുറിച്ചു നോട്ടത്തില്‍ അവന്റെ ദേഷ്യത്തിന്റെ രൌദ്രത അവന്‍ പുറത്തെടുക്കും, എന്നിട്ട് എന്നെ തിരുത്തും.. ജോണ്‍ അല്ല.. ഇച്ചായന്‍ എന്ന് മാത്രമേ വിളിക്കാവു കേട്ടോ മീനു.. എന്റെ പേര് വിളിക്കുമ്പോള്‍ എല്ലാം അവന്റെ സ്നേഹ സാന്ദ്രമാം ഹൃദയത്തിന്റെ ആര്‍ദ്രത വിറയാര്‍ന്ന ചുണ്ടുകളില്‍ നിന്നും അറിയാന്‍ പറ്റാറുണ്ട്.. അപ്പോഴെക്കെ സ്നേഹത്തിന്റെ മാസ്മരികതയില്‍ അറിയാതെ ലയിച്ചു ചേര്‍ന്ന് നിന്ന് പോയിട്ടുണ്ട്.



നോക്ക് മീനു.. ഇന്ന് കടലിനു സംഹാര രൂപമില്ല.... കണ്ടില്ലേ എത്ര ശാന്തതയാണ് ഇന്ന് കടലിനു.. ഒരു പക്ഷെ മീനുനെ കണ്ടു കടലിനു അസൂയ തോന്നിയതാവും.. ഞാന്‍ പതുക്കെ തല തിരിച്ചു അവനെ നോക്കി.. അപ്പോള്‍ അവന്റെ മുഖത്ത് ഒരു കള്ളച്ചിരി ഒളിഞ്ഞു ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു.. കാണിച്ചു തരാമാടാ ഇച്ചായാ എന്ന് മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു...എന്റെ മുഖത്തെ കോപം കണ്ടിട്ടാവണം അവന്‍ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. .. നടന്നു നടന്നു ഞങ്ങള്‍ കരയെ സംരക്ഷിക്കാന്‍ ഉയര്‍ത്തിക്കെട്ടിയ കടല്ഭിത്തിക്ക് അരികിലായി ചേര്‍ന്ന് കിടക്കുന്ന   പാറ കൂട്ടങ്ങള്‍ക്കു അരികില്‍ എത്തി. ഇരു വശത്തും തലയടുപ്പോടെ നില്‍ക്കുന്ന മരങ്ങളുടെ തണല്‍ ഏറ്റു ഞങ്ങള്‍ കുറച്ചു നേരമിരുന്നു..


കണ്ണ് എത്താത്ത ദൂരത്തു ആകാശ നീലിമയില്‍ അലിഞ്ഞു ചേര്‍ന്ന് കിടക്കുന്ന കടലിനെ നോക്കി അവന്‍ പറഞ്ഞു.. ഈ കടലാണ് എന്റെ സ്നേഹം.. എത്ര കോരിയാലും ഉറവ വറ്റാത്ത എന്റെ സ്നേഹത്തില്‍ നീയും ഉണ്ട്.. നീയും ഞാനും മാത്രമായി എന്റെ സ്നേഹത്തിന്റെ നീലിമയില്‍ നമ്മള്‍  ഒഴുകി നടക്കും.. പിന്നെ കൊച്ചു കൊച്ചു അരുവികള്‍ തീര്‍ത്തു നമ്മുടെ സ്നേഹത്തെ അലങ്കരിക്കും.. എല്ലാ അരുവികളും നമ്മളിലേക്ക് ഒഴുകും....പിന്നെയും പിന്നെയും അവന്‍ സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. .ഞാന്‍ അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ഇരുന്നു.. എത്ര സംവത്സരങ്ങള്‍ നോക്കിയിരുന്നാലും മതിവരാത്ത അത്രയും സൌന്ദര്യമായിരുന്നു അവന്റെ വാക്കുകള്‍ക്കും വര്‍ണനകള്‍ക്കും..

എങ്ങിനെയാ ഈ കടലിന്നു ഇത്ര നീല നിറം... ഇത് ശെരിക്കും നീല നിറമുള്ളതാണോ?   പോടീ.. പൊട്ടി പെണ്ണ്.. .നിനെക്ക് കാണിച്ചു തരണോ നീലയാണോ.. അതോ??... അതും പറഞ്ഞു അവന്‍ പാറ കൂട്ടങ്ങള്‍ക്കു ഇടയിലേക്ക് ഇറങ്ങി. ...ഇച്ചായാ സൂക്ഷിച്ചു പോണെ .. കൂര്‍ത്ത മുനയുള്ള രണ്ടു കല്ലുകളില്‍ ചവിട്ടി കടലിലേക്ക്‌ അവന്‍ കൈ താഴ്ത്തി  വെള്ളം കോരി എടുക്കാന്‍ ഒരു ശ്രമം നടത്തി നോക്കിയെങ്കിലും.. അവനു അത് കൈ കുമ്പിളില്‍ കോരി എടുക്കാന്‍ പറ്റിയില്ല .. ഇച്ചായ.. മതി.. ഇനി ഇറങ്ങണ്ട. ..എനിക്ക് അറിയണ്ട.. ഞാന്‍ ഇച്ചയനെ പറ്റിക്കാന്‍ പറഞ്ഞതാ.. ഇങ്ങോട്ട് കയറി പോര്.... .ഞാന്‍ പറയുന്നത് അവന്‍ കേട്ടില്ല...... മതി ഇച്ചായാ പ്ലീസ്‌ കയറി വാ....... വീണ്ടും അവന്‍ വെള്ളം കോരി എടുക്കാനുള്ള ശ്രമം നടത്തി നോക്കി, പക്ഷെ അവന്നു കഴിഞ്ഞില്ല.. മീനു..നീ പേടിക്കണ്ട . ഞങ്ങള്‍ ഇവിടെ കുളിക്കാന്‍ ഇറങ്ങാറുണ്ട്‌.. ഇത് എനിക്ക് പരിചിതമായ സ്ഥലമാണ്‌.. .. ..ഞാന്‍ നോക്കി നില്‍ക്കവേ പിന്നെയും അവന്‍ താഴേക്ക്‌ ഇറങ്ങി.... ഇപ്പോള്‍ അവനു വെള്ളത്തില്‍ തൊടാം.... അവന്‍ വെള്ളം കൈ കുമ്പിളില്‍ കോരി എടുത്തു.. കണ്ടില്ലേ.. ഇപ്പോള്‍ വെള്ളത്തിന്‌ നീല നിറമുണ്ടോ മീനു....... നോക്ക് മീനു എന്റെ കൈകുമ്പിളില്‍ നമ്മുടെ സ്നേഹത്തിന്റെ ഒരു നുള്ള് .. ഞാനും നീയുമായുള്ള സ്നേഹം എന്റെ കൈകളില്‍, നമ്മുടെ സ്വപ്ങ്ങള്‍, മോഹങ്ങള്‍, ഇത് ഞാന്‍ നെഞ്ചോടു ചേര്‍ക്കുന്നു.. എന്റെ ഹൃദയ തുടിപ്പുകളിളുടെ മന്ത്രങ്ങളില്‍ അത് ലയിച്ചു ചേരട്ടെ...  അവന്‍ കൊച്ചു കുട്ടികളെ പോലെ ആഹ്ലാദം പ്രകടിപിച്ചു..വീണ്ടും കൈ എത്തിച്ചു.. പിന്നെയും പിന്നെയും അവന്‍ വെള്ളം കോരി എടുത്തു........ മതി.. ഇങ്ങോട്ട് പോര്.... അല്ലെങ്ങില്‍ ഞാന്‍ മിണ്ടില്ല.. . മീനു, ഇവിടെ ഞാന്‍ ഒന്ന്   നീന്തി തുടിക്കട്ടെ ... ഞാനും നീയുമുള്ള ഈ സ്നേഹത്തില്‍ . ..അവന്‍ ഞങ്ങളുടെ സ്നേഹത്തിലേക്കു ഇറങ്ങി.. പിന്നെ ...താഴേക്ക്‌ താഴേക്ക്‌.. സ്നേഹത്തിന്റെ അഗാതതയിലേക്ക്  .. ഒരു പൊട്ടു പോലെ.. ഞങ്ങളുടെ സ്നേഹം...എന്റെ ഇച്ചയനെ വിഴുങ്ങി ...   എന്റെ അലര്‍ച്ച ആകാശത്തിന്റെ അനന്തയില്‍ ലയിച്ചു.. ഓര്മ വരുമ്പോള്‍.. ഒരു വെളുത്ത തുണിയില്‍ പൊതിഞ്ഞു എന്റെ ഇച്ചായന്‍ എന്റെ മുന്നില്‍ കിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. അപ്പോഴും ഞങ്ങളുടെ സ്നേഹത്തിന്റെ ഒരു നുള്ള് എത്തി പിടിച്ച കൈ നിവര്‍ത്താതെ എന്നിലേക്ക്‌ നീട്ടി പിടിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.

മനുഷ്യന്റെ ജീവിതം പുല്കൊടിക്ക് സമം ആവുന്നു..
വയലിലെ പുഷ്പം പോലെ അത് വിരിയുന്നു
ചുടു കാറ്റടിക്കുമ്പോള്‍ അത് വാടി കരിയുന്നു.

No comments:

ആ കണ്ണുകള്‍ നനയരുത്

"ബിന്ദു..ഞാനും  നിന്നപോലെ ചിന്തിക്കാൻ ഒരു ശ്രമം നടത്തിനോക്കാം... അവൾ നിഷ്കളങ്കയായിരിക്കും. നിങ്ങൾ പെണ്മനസ്സുകൾ ശുദ്ധമാണ്. നിങ്ങള്...